Και εκεί που φτάσαμε στο έσχατο σημείο να νομίζουμε πως τα είδαμε όλα, έρχεται η επόμενη μέρα να μας διαψεύσει αμέσως,με νέα τραγικά για την κοινωνία γεγονότα. Συναντάμε, μια κοινωνία διαλυμένη-διχασμένη(από όλες τις πλευρές),χωρίς ίχνος ανθρωπιάς, χωρίς ίχνος κοινωνικής αλληλεγγύης που καθημερινά προσδίδει αρνητικό πρόσημο στη ζωή μας επηρεάζοντας κυρίως τις νέες γενιές της χώρας μας. Κορωνοϊός,αστυνομική βία, ανθρωποκτονίες γυναικών, ξυλοδαρμοί,φόνοι, βιασμοί, ρατσιστικές αντιλήψεις, προκαταλήψεις έχουν στιγματίσει τον καθένα ΜΑΣ ξεχωριστά.Δυστυχώς, αυτή η τραγική αναπαράσταση της κοινωνίας μοιάζει να διογκώνει τα δυσεπίλυτα προβλήματα παρά να τα περιορίζει, με συνέπεια να αποδομούνται οι κανόνες ,οι αξίες της κοινωνίας και να αλλοιώνεται η ελληνική ταυτότητα των νέων. Ζούμε, σε μια κοινωνία η οποία αρνείται να δει το «διαφορετικό»σε ότι με αυτό συνεπάγεται(ομοφυλόφιλες σχέσεις, ομοφυλόφιλες υιοθεσίες, πρόσφυγες ,άστεγοι,έγχρωμοι άνθρωποι)με αποτέλεσμα να καταπατάται η ισότητα και να υπερισχύουν απαρχαιωμένες αντιλήψεις για τον κόσμο και την κοινωνία που αφορούν άλλες χρονικές περιόδους. Δεν θα αναφερθώ περαιτέρω στα δυσεπίλυτα προβλήματα της κοινωνίας μας ,τα οποία ακολουθούν όλους τους Έλληνες από γενιά σε γενιά αλλά στο θέμα που προέκυψε τις τελευταίες μέρες και διατάραξε όλη την κοινωνία μας. Τα τελευταία 24ωρα έχει προκύψει ένα αιφνίδιο πρόβλημα σχετικά με την «κιβωτό του κόσμου». Δεν θα σταθώ στις καταγγελίες από την μια πλευρά και στην άρνηση αυτών αντίστοιχα ,αλλά στη τραγική θέση των ΜΜΕ και των εκπομπών που έχουν αναλάβει(από μόνοι τους) να αναπαραστήσουν ένα δικαστήριο που κρίνει τους πάντες. Αυτή η «τραγική κωμωδία» ναι μεν μας προκαλεί άφθονο γέλιο , συγχρόνως όμως μας προκαλεί συναισθήματα οργής και αηδίας. Άνθρωποι ΑΣΧΕΤΟΙ, καταδικάζουν ανθρώπους χωρίς να έχουν καταδικαστεί από τον νόμο. Άνθρωποι ΑΝΙΔΕΟΙ έχοντας απλά την δύναμη του δημοσίου λόγου ,καταστρέφουν ζωές και επηρεάζουν την «ανήμπορη»και συνεχής «χτυπημένη» κοινωνία, η οποία αλλοιώνεται συνεχώς και αναζητεί έναν αποδιοπομπαίο τράγο.
Δυστυχώς , οι μέρες, οι μήνες ,τα χρόνια περνάνε και εμείς συνεχίζουμε…να τραβάμε κουπί..με την ελπίδα μιας άλλης κοινωνίας χωρίς προκαταλήψεις,βία και μιζέρια.. μιας κοινωνίας που θα έχει βάση, την κοινωνική συνοχή και την κοινωνική αλληλεγγύη των ανθρώπων μεταξύ τους.
